Često moramo prilikom sanacija starih građanskih stanova u stoljetnim zgradama adaptirati i pod. Pod se uglavnom sastoji od drvenih grednika koji je položen između nosivih zidova. Slojevi koji se nalaze su uglavnom isti. Ispuna između daščane oplate s donje strane i daščane oplate s gornje strane je uglavnom od šute i ostataka građevinskog materijala koji ima funkciju zvučne i toplinske izolacije.
Prvo moramo izvaditi sve slojeve s gornje strane ostavljajući netaknutu donju oplatu koja nosi trstiku i žbuku prema stanu ispod vašeg koji adaptirate. Najvažnije je prilikom adaptacije takvih podova upozoriti susjede za vaše namjere kako bi bili upoznati sa svim detaljima . Sada dolazi najvažnije, način sanacije.
Najčešći način na koji investitori uglavnom pristaju je premostiti raspone čeličnim profilima te na te profile postaviti skrivenu oplatu na koju se stavlja folija te betonska ploča . Arhitekti i statičari uglavnom se ne slažu s takvim načinom sanacije budući da čelični profili moraju biti dimenzionirani na način da “nose” betonsku ploču i sami sebe.
Ako ispravno dimenzioniramo čelične profile tada dolazimo do takve težine tih profila da narušavamo statiku same zgrade. Slijedeći problem je težina i duljina takvih profila i način na kojih ćete ih dopremiti do samog stana, budući da se takvi stanovi uglavnom nalaze u centru grada.
Postupite ispravno, konzultirajte stručnjaka!
Način sanacije koji ja primjenjujem i koji smatram da je ispravan je upotrijebiti drvene grednike i povezati ih s budućom betonskom pločom. Način na koji se to izvodi možda bi bilo preopširno objašnjavati u ovom članku.
Preporučam da svakako angažirate statičara koji će uzeti u obzir starost zgrade, stanje nosivih zidova i samih grednika. Sanacija takvih podova u starim zgradama bez konzultacija sa strukom može biti u konačnici najskuplja. U slučaju da trebate pomoć možete se obratiti i nama. Nepravilna i nestručna adaptacija je najskuplja.
Tekst pripremio breskic.hr
